صبح سوم دي ماه بود كه خبر ناگهاني رفتن آقاي دكتر سليمي را شنيديم. تماس‌هاي مختلفي از دوستان و همكاران داشتم كه از صحت خبر مي‌پرسيدند و متاسفانه پاسخ‌شان مثبت بود: دكتر همه را براي هميشه ترك گفته بود.

هنوز هم براي ما كه در حلقه نزديك همكاري با او بوديم باور كردني نيست. هنوز وقتي در برنامه كاري‌ام قراري و ديداري و موردي را بايد ثبت كنم كه در آن طرف و مخاطبم پيشوند «دكتر» دارد ناخودآگاه اول مي‌نويسم «دكتر سليمي» و بعد به خاطر مي‌آورم كه بايد اصلاح شود.

دكتر سليمي زنده مي‌ماند چون فراوان دانشجوي خوب تربيت كرده است. او باقي است از اين رو كه هميشه پيشگام بود براي حرف علمي نو زدن و تازه‌هاي دنيا را يافتن و به ايران آوردن. كتاب‌هاي او و هر كاري كه ما در زمينه نوآوري و TRIZ و كايزن و مهندسي ارزش انجام دهيم هماره نام او را با ياد نيكش زنده نگه‌مي‌دارند. دكتر مرد بزرگ و بزرگواري بود، نمونه‌ها و نشانه‌هاي فراواني براي اين مدعا دارم، اما باورم اين است كه او نيازي به نمونه‌ آوردن ندارد ... او ماندگار است...

5 شنبه 11 بهمن 1386 ساعت 3 تا 5

مسجد تجريش كنار آستان امام‌زاده صالح (ع)

مراسم چهلمين روز رفتن آقاي دكتر سليمي