ديروز روز سمينارهاي علمي مدرسه فرزانگان تهران بود. امروز، هفدهم و فردا 18 بهمن هم كارگاه علوم مدرسه برپا است. در كارگاه علوم، بچه‌ها دستاوردهاي علمي خود را در همه جاي مدرسه به نمايش مي‌گذارند و خودشان هم همه چيز اين سه روز را مديريت مي‌كنند و اولياي مدرسه فارغ از كار مي‌شوند.

سال تحصيلي پيش، فرصتي پيش آمد و با دعوت مسؤولان دبيرستان فرزانگان تهران، در ساعت‌هاي درسي بچه‌ها عنواني با نام مديريت نوين تعريف شد. هر چند كه هنوز در مدرسه مي‌گويند «مديريت نو» و ما يادآوري مي‌كنيم كه اين خطاهاي سهوي و تايپي «نو» به جاي «نوين» را تصحيح فرماييد! به هر حال نام مديريت نوين، بهانه‌اي بود براي گفتن ذره ذره TRIZ به بچه‌ها و طعم آن را به ايشان چشاندن.

بار اصلي تدريس در اين كلاس‌ها را همكار خوب و علاقه‌مند و دلسوزمان خانم نرگس خداخاني عهده‌دار شدند و نقش من بيشتر همفكري در طراحي دوره و محتوا و تقريبا يك روز در هر ماه حضور به عنوان معلم در كنار بچه‌ها بود.

براي بچه‌ها كارهاي عملي حل مساله در قالب پروژه واقعي تعريف شد و اين مشق‌ها را هم خودشان با علاقه و انتخاب و به سليقه گروهي برگزيدند. كارها خوب پيش رفت و بچه‌ها پرتكاپو و مشتاق در اين كلاس درس متفاوت روزهاي پنج‌شنبه شركت كردند. مخاطب ما 2 كلاس از دانش‌آموزان اول و 2 كلاس از دوم دبيرستاني‌ها بود. ايده‌پردازي بچه‌ها و همراهي‌شان با موضوع، بسيار جالب و ارزشمند جلوه كرد. حتا منجر به انجام تغييراتي در لايه‌هاي مديريتي مدرسه شد!

امسال براي كارگاه علوم (كه ماجرايي است جا افتاده در مدرسه و در دو سه روز كارگاه كه شكل نمايشگاه علمي دارد، حتا مديريت مدرسه هم با دانش‌آموزها است) بچه‌ها درخواست كردند كه سمينار هم برايشان بگذاريم... از مدرسه تماس گرفتند كه بچه‌ها خودشان «مديريت نوين» را در ليست درخواست سمينارها داده‌اند و قرار شد سمينار 70 دقيقه‌اي نوآوري نظام‌يافته برگزار شود.

نگاه مشتاق بچه‌ها به زندگي آلتشولر (مبدع TRIZ) و نوع تفكر TRIZي و نمونه‌ها و مثال‌ها بسيار باارزش است. اين كه حدود 10 نفري در كلاس‌هاي پارسال نگاهشان متفاوت شده و توانسته‌اند پس از كلاس هم با TRIZ فكرهاي بكر داشته باشند و مساله‌هاي خود را حل كنند،‌ منجر به اين شد كه حدود 80 نفري را همراه خود كنند و با تبليغ TRIZ به سمينار بياورند!

اميدوارم تربيت تفكر خلاق در مدرسه‌هاي ما جدي و جدي‌تر شود و نسل خوش‌فكر آينده در جهش‌ علمي كشور نقش شايسته‌اي داشته باشند. و آرزو دارم مديران مدارس ما، به آن‌چه برنامه‌ريزي و اجرا مي‌كنند آگاه باشند و نام و عنوان خود و مدرسه، آن‌ها را دچار توهم و غرور نكند.